Jonker Fransstraat – Is het geen schietincident als de Nieuwe Crooswijkseweg zijn het wel steekincidenten als vannacht waar een zestienjarige zwaargewond is geraakt na een ruzie aan de Jonker Fransstraat en twee dagen terug een zwaargewond slachtoffer aan de Laanzichtstraat.
De vraag is in deze zijn wij nog wel veilig in ons wijkje, het komt wel erg dichtbij en de incidenten volgen zich weer in rap tempo op. De rek is wel uit het elastiek als het gaat om de marges van het toelaatbare. En die grens is nu wel bereikt en we kunnen niet wegblijven kijken.
Maar het begint natuurlijk al bij de aller kleinste, de grote muilen die je als volwassenen krijgt als je op een normale toon beleeft vraagt om het wat rustiger aan te doen als met zijn drieën op een Fatbike te rijden dwars door en tegen het verkeer als mede op de stoepen door de straten.
Het wordt niet eens gehandhaafd maar daar start dit ongein wel mee, spelende wijs wordt het gezag van politieambtenaar tot aan ouders worden uitgelachen, uitgejoeld en maar pappen en nathouden, pleur nog een jongeren hub open, pamper ze nog meer en je zal als wijkbewoner afgestraft worden.
Het is cultuur, afkomst en opvoeding werkt dit klaarblijkelijk in de hand en dat mag je uiteraard niks overzeggen want dan trappen ze je in een rechts radicale extreme hoek. Het is een waarneming waar links kotsmisselijk van wordt maar wel de waarheid is.
Harde aanpak is wat er nodig is van mijn part, preventief fouilleren rubber knuppels voor hardhouten dat zal het gajes leren, uit die fluwelen handschoenen. Vroeger kregen wij ook de lat van Han Karelse als wij niet luisteren, wij vlogen als je een C10 hoorde aankomen…
